Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Οι εκλογές στο Δήμο Ρόδου και οι απόγονοι του Μακιαβέλι

ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010



Το τελευταίο διάστημα, η μόνιμη ερώτηση που δέχομαι καθημερινά, όπου κι αν βρεθώ, από το περίπτερο μέχρι το …σούπερ μάρκετ, ακόμη κι από περαστικούς στο δρόμο, είναι «τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ, ποιόν τελικά θα κατεβάσουν;». Υπάρχει πάντα η εντύπωση στον κόσμο ότι ένας δημοσιογράφος δεν μπορεί παρά να γνωρίζει κάτι περισσότερο από όλους τους άλλους. Και γι αυτό ρωτάνε. Ορισμένοι δε, δεν περιορίζονται στην ερώτηση για τον υποψήφιο δήμαρχο της Ρόδου, αλλά επεκτείνονται και σε σχόλια, των οποίων η μόνιμη επωδός είναι «έτσι που το πάνε, θα χάσουν το δήμο». Για όποιον δεν θέλει να εθελοτυφλεί και να ωραιοποιεί για τους δικούς του λόγους τις καταστάσεις, θα πρέπει να παραδεχθεί ότι αυτό το κλίμα έχει καλλιεργηθεί στον κόσμο και κάθε μέρα που περνάει, εμπεδώνεται ακόμη περισσότερο. Καλό είναι να ληφθεί υπόψιν ότι η διαδικασία που έφερε τα ονόματα συγκεκριμένων υποψηφίων στο προσκήνιο ολοκληρώθηκε περί τα μέσα Ιουνίου. Σε λίγο συμπληρώνονται δύο μήνες από τότε, με πολύ φιλολογία, ακόμη περισσότερο παρασκήνιο, χωρίς ουσία και χωρίς αποτέλεσμα.

Που το πάνε στο ΠΑΣΟΚ;

Στο ερώτημα «τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ με τον υποψήφιο δήμαρχο Ρόδου» μια πιθανή απάντηση μπορεί να είναι και η παρακάτω: Δεν γίνεται απολύτως τίποτα, ούτε υπάρχει κανένα… σατανικό σχέδιο. Υπάρχει μόνο μια πολύ απλοϊκή προσέγγιση του όλου θέματος που βασίζεται σε δύο επιχειρήματα.

Το ένα είναι η διπλή υποψηφιότητα από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, οι κκ Χατζής Χατζηευθυμίου και Γιώργος Χατζημάρκος. Στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι ανεξαρτήτως του ποιος εκ των δύο θα πάρει την ευλογία του κόμματος , ανεξαρτήτως του αν ο ένας εκ των δύο θα εμφανιστεί σαν ανεξάρτητος, η Νέα Δημοκρατία θα διχαστεί με δύο υποψηφίους σάρκα εκ της σαρκός της.
Το δεύτερο επιχείρημα είναι η σαφής υπεροχή του ΠΑΣΟΚ στο νησί της Ρόδου, ως προς τα εκλογικά ποσοστά. Οι δύο αυτές παράμετροι, συνυπολογιζόμενες, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Δήμος Ρόδου, ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, όποιος κι αν είναι τελικώς ο εκλεκτός του Κινήματος, όποτε κι αν ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση, που στην ουσία βασίζεται σε μια ξεπερασμένη παλαιοκομματική νοοτροπία που θέλει τους ψηφοφόρους ενός κόμματος ως πρόβατα που εύκολα τα κατευθύνεις στη μια ή στην άλλη κατεύθυνση είναι τόσο απλοϊκή, τόσο επιδερμική, που δυσκολεύεται κανείς να την αποδεχθεί. Επιπλέον, δεν λαμβάνει υπόψιν τη δύσκολη για το κυβερνών κόμμα συγκυρία, μέσα στην οποία θα διεξαχθούν οι εκλογές το Νοέμβριο

Ένα ακραίο (;) σενάριο

Μήπως λοιπόν αλλού θα πρέπει να αναζητηθεί η ερμηνεία της καθυστέρησης του ΠΑΣΟΚ να ολοκληρώσει τη διαδικασία; Τις τελευταίες ημέρες έχει αρχίσει να συζητείται όλο και πιο έντονα το ενδεχόμενο αυτή η παρελκυστική τακτική που ακολουθείται, να είναι απολύτως σκόπιμη. Και ο σκοπός να είναι πράγματι αυτός. Να χαθεί ο δήμος της Ρόδου από το ΠΑΣΟΚ! Όσο εξωφρενικό κι αν ακούγεται, το σενάριο έχει τη δική του λογική και ίσως δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Σύμφωνα με αυτό, το ΠΑΣΟΚ θα επιλέξει τελικώς τον πιο αδύναμο εκ των 6 υποψηφίων! Ποιον εξυπηρετεί μια τέτοια εξέλιξη, είναι το ερώτημα που ακολουθεί. Τους πάντες! Η απώλεια του δήμου από το ΠΑΣΟΚ στην πρώτη τετραετία του «Καλλικράτη», που κατά γενική ομολογία θα είναι μια δύσκολη τετραετία, θα απαλλάξει το κυβερνών κόμμα και τους εκπροσώπους του από το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η εφαρμογή του νέου νόμου για τη διοικητική μεταρρύθμιση, οι απολύσεις, οι μετατάξεις κλπ. Θα τους απαλλάξει γενικότερα από το άγος και την ευθύνη να στήσουν το νέο αυτοδιοικητικό οικοδόμημα. Αν το εγχείρημα αποτύχει, την ευθύνη θα φέρει ακεραία ο νέος δήμαρχος ο οποίος πάντως δεν θα είναι ΠΑΣΟΚ!

Ο ρόλος των βουλευτών


Αν αυτό το σενάριο ακούγεται εξόχως μακιαβελικό, δεν εξαντλείται εδώ. Υπάρχει και συνέχεια. Η απώλεια του Δήμου της Ρόδου εξυπηρετεί και τους βουλευτές του νομού. Αν όχι όλους – για να μην τους αδικώ – σίγουρα τους περισσότερους. Έτσι εξηγείται το ότι δεν πίεσαν την Ιπποκράτους, δεν έκαναν τίποτα για να επισπεύσουν τη διαδικασία επιλογής υποψηφίου. ‘Άφησαν να σέρνεται εδώ και δύο μήνες μια κατάσταση, με τα γνωστά αποτελέσματα. Η απώλεια του Δήμου τους εξυπηρετεί για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχή δεν θα υποστούν καμία πολιτική φθορά και δεν θα χρειαστεί να απολογηθούν για τίποτα από όσα θα συμβούν στο νέο δήμο. Για να το αντιληφθούμε, αρκεί να αναλογιστούμε ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ουδεμία ευθύνη αισθάνονται ότι φέρουν, κανένα πονοκέφαλο δεν έχουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Δήμος Ροδίων με δήμαρχο ένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Το ίδιο φιλοδοξούν να γίνει και στην πρώτη τετραετία του καλλικρατικού δήμου της Ρόδου. Επιπλέον, με την ήττα στις εκλογές του υποψηφίου δημάρχου, όποιος κι αν είναι αυτός, αυτομάτως «καίγεται» πολιτικά. Που σημαίνει, ένας λιγότερος στην ΠΑΣΟΚική κομματική επετηρίδα των «ολίγων και εκλεκτών»

Η επόμενη μέρα

Άλλο ένα ερώτημα που απορρέει από τα παραπάνω αφορά στην επόμενη μέρα. Τι θα πούνε όλοι αυτοί στον κόσμο του κόμματος, βάση και ψηφοφόρους την επόμενη μέρα των εκλογών, όταν το ΠΑΣΟΚ θα έχει χάσει το Δήμο; Όταν θα έχει χάσει μέσα στο γήπεδό του, στο προνομιακό πεδίο της αυτοδιοίκησης; Το σίγουρο είναι ότι κάτι θα βρουν να πουν. Κάποιοι θα θυμηθούν ότι διαφωνούσαν από την αρχή με τον ενιαίο δήμο στο νησί, κάποιοι άλλοι ότι η Ιπποκράτους ακολούθησε λάθος διαδικασία, άλλοι θα ξεσπάσουν σε εαυτούς και αλλήλους επιρρίπτοντας όλως υποκριτικώς την ευθύνη, άλλοι θα αποδώσουν την ήττα στην επώδυνη κυβερνητική πολιτική. Την αλήθεια ότι εσκεμμένα οδήγησαν το κόμμα τους στην ήττα, δεν θα την πουν ποτέ.

Ίσως το παρόν άρθρο να μην είναι τίποτα περισσότερο από ένα σενάριο πολιτικής φαντασίας. Ίσως και όχι. Για καλό και για κακό θα το κρατήσω πρόχειρο. Ίσως χρειαστεί να το επαναφέρω και να το ξαναδημοσιεύσω στις 8 του Νοέμβρη.