Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η προσωπική “μυθολογία” της Isabella Rossellini (φωτό)



Ακόμα και αν δε γνωρίζεις ότι είναι καρπός δύο αστεριών της κινηματογραφικής ιστορίας ,του σκηνοθέτη Ρομπέρτο Ροσελίνι και της Ίνγκριντ Μπέρκμαν (φωτό), σίγουρα έχεις ακούσει κάτι από την προσωπική ζωή ή την καριέρα της. Και η ίδια υπήρξε μια σταρ δεκαετιών, με πρωτοκλασάτο το συμβόλαιο της ως πρόσωπο της LANCOME από τη δεκαετία του ΄80 και για 14 χρόνια και όχι μόνο. Υπήρξε σύζυγος του Μάρτιν Σκορσέζε και του Τζον Γουάιντμαν, σύντροφος του Ντέιβιντ Λιντς ή καλύτερα η επί χρόνια μούσα του, ενώ γνωστή παραμένει η θυελλώδης σχέση της με τον ηθοποιό Γκάρι Όλντμαν



Με την μητέρα της Ίγκριντ Μπέργκμαν
 

H Ιζαμπέλα Ροσελίνι γεννήθηκε στη Ρώμη...
«Είμαι Ιταλίδα, Ρωμαία», μας λέει «και αισθάνομαι κοντά σε αυτά που βλέπω στην Αθήνα, κλασικά και ρωμαϊκά μνημεία. Νοιώθω Νεοϋορκέζα, ακριβώς επειδή είναι Ευρωπαία. Μεγάλωσε στο Παρίσι. Στην παιδική της ηλικία ταλαιπωρήθηκε από την σκολίωση και υποβλήθηκε σε πολλές εγχειρήσεις. Ο γάμος των γονιών της τελείωσε το 1957. Μετά το χωρισμό τα παιδιά μετακινούνται σε ένα ξενοδοχείο με μια οικονόμο και μια σειρά από μπέιμπισίττερς. «Η μαμά μου ζούσε στο Παρίσι, ο μπαμπάς μου στη Ρώμη, ερχόντουσαν να μας επισκεφθούν, αλλά δε ζούσαν μαζί μας, ήταν σαν να ζούμε σε ένα παράξενο κιμπούτς».

Η Ροσελίνι δεν έκρυψε ποτέ την αδυναμία που είχε στον πατέρα της. «Σήμερα οι ψυχολόγοι θα μπορούσαν να μιλήσουν για το «σύνδρομο της Ηλέκτρας», υπερβάλλοντας λίγο. Στο πατέρα μου είχα αδυναμία ήμουνα το κορίτσι του μπαμπά. Αν ο πατέρας μου ήταν ζωάκι θα ήταν ιππόκαμπος. Είναι το αρσενικό που μένει έγκυος και φροντίζει τα μωρά του». 
Στα 19 της  έφυγε για τη Νέα Υόρκη. Παρακολούθησε μαθήματα στο Finch College και εργάσθηκε σαν μεταφράστρια και δημοσιογράφος για λογαριασμός της RAI. «Στη Νέα Υόρκη δεν πήγα ακριβώς σαν μετανάστης, αλλά σαν «κόρη της Ίνγκριντ Μπέργκμαν». Αν δε το διακωμωδήσεις λίγο αυτό, μπορεί να σου βγει πολύ λάθος».

To 1979 παντρεύεται τον Μάρτιν Σκορτσέζε. Ο γάμος τους κράτησε τρία χρόνια. Κάποτε μίλησε για την επιθυμία της να σκηνοθετήσει. Αναφέρθηκε στον Μάρτιν Σκορτσέζε. «Για να σκηνοθετείς, πρέπει να είσαι λίγο τύραννος. Άλλωστε η σκηνοθεσία είναι λίγο τυραννική από μόνη της, σε απασχολεί μόνο αυτό, δεν υπάρχει ίχνος ρομαντισμού, μόνο η παραγωγή και αν το αποφασίσω θα πρέπει να ανακαλέσω την «μέθοδό του»: "Fuck it, fuck it, fuck it,", να το λέω σαν μάντρα.



Στα 28 της η καριέρα της στο μόντελινγκ ξεκινά από μια φωτογράφιση του Bruce Weber για την αγγλική Vogue. Στη διάρκεια της καριέρας της ως «μανεκέν», όπως μας είπε πολύ χαριτωμένα στη συνέντευξη τύπου, δούλεψε με τους πιο διάσημους φωτογράφους. Το πρόσωπό της αποθεώθηκε από τους μάγους κάθε εποχής όπως οι: Richard Avedon, ο Steven Meisel, Helmut Newton, Peter Lindbergh, Norman Parkinson, Eve Arnold, Francesco Scavullo, Annie Leibovitz, Denis Piel, και Robert Mapplethorpe. Το 1988 στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Παρίσι ανοίγει η έκθεση Portrait of a Woman, αφιερωμένη στις εκατοντάδες φωτογραφίσεις της για τα μεγαλύτερα περιοδικά του κόσμου. 













Tο 1982 γίνεται το πρόσωπο της Lancome παγκοσμίως. Το συμβόλαιό της λήγει 14 χρόνια αργότερα επειδή ήταν πια «πολύ μεγάλη», δηλαδή λίγο μεγαλύτερη από 40. H καριέρα της συνεχίζεται στο μόντελινγκ και εκπροσωπεί στη συνέχεια πολλούς οίκους μόδας και καλλυντικών.





Το 1992 ποζάρει για το βιβλίο της Μαντόνα Sex και παίρνει μέρος στο βίντεο κλιπ Erotica. 





«Το μόντελινγκ δε το έχω δει σαν κάτι καλλιτεχνικά κατώτερο. Λάτρευα να περνάω μια ολόκληρη μέρα με τον Άβεντον. Το στερεότυπο ότι είναι κάτι ηλίθιο, αληθινά δεν ισχύει, σημασία έχει η ισχυρή υπογραφή. Είναι σαν τον κινηματογράφο. Θέλω να βλέπω ταινίες που να μην περιμένω τους τίτλους για να καταλάβω ποιός είναι ο σκηνοθέτης. Θέλω να βλέπω μια ταινία όπου μια εικόνα είναι αρκετή για να το πω «αυτό είναι ο Ντέιβιντ Λιντς, αυτό είναι ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, αυτό είναι ο Σπάικ Λι."

Στον κινηματογράφο κάνει μια σύντομη εμφάνιση μαζί με τη μητέρα της στην ταινία A Matter of Time το 1976. Η πρώτη της αμερικάνικη ταινία είναι οι «Λευκές νύχτες», το 1985, με τον Μίκαελ Μπαρίσνικοφ, με τον οποίο μέχρι σήμερα παραμένουν πολύ καλοί φίλοι. Ο ρόλος που την έκανε παγκοσμίως γνωστή ήταν της τραγουδίστριας Dorothy Vallens στην ταινία του Ντέιβιντ Λίντς «Blue Velvet», το 1986. 



  Με τον Λιντς ζει μια μεγάλη ερωτική ιστορία. Πριν από μερικά χρόνια αποκάλυψε ότι ο χωρισμός τους την έστειλε στον ψυχίατρο. «Ο Ντέιβιντ ήταν ο έρωτας της ζωής μου. Πίστευα ότι με αγαπά το ίδιο, αλλά προφανώς έκανα λάθος. Πίστευα ότι ήμασταν ένα ευτυχισμένο ζευγάρι, αλλά αγαπούσε μια άλλη γυναίκα. Το πιο δύσκολο ήταν ότι δε μπορούσα να εμπιστευθώ πια το ένστικτό μου», είπε στο γερμανικό περιοδικό «Die Zeit». «Για να το ξεπεράσω με βοήθησε η ψυχοθεραπεία και ο χρόνος».





Η κινηματογραφική της καριέρα συνεχίστηκε με ρόλους στις ταινίες Cousins (1989), Death Becomes Her (1992), Fearless, and Immortal Beloved (1994). Παίρνει μέρος σε τηλεοπτικές σειρές και το 2006 κάνει ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στον πατέρα της με τίτλο «My Dad Is 100 Years Old». Στην ταινία αυτή έπαιζε όλους τους ρόλους του Φελίνι, του Χίτσκοκ και της μητέρας της. Έτσι ξεκινά η συνεργασία της με την Sundance, το ανεξάρτητο δίκτυο παραγωγής που έχει ιδρύσει ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ.
 










 


Με τον Γκάρυ Όλντμαν



 Από την επίσκεψή της στην Ελλάδα τον περασμένο Ιούνιο



(Με πληροφορίες από το lifo.gr)