Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Εκτός τόπου και χρόνου

Με μεγάλη μου έκπληξη διάβασα  κείμενο με τίτλο ‘Διαφωνώ με την κα Διακίδη» στην ιστοσελίδα της Τηλεόρασης ΚΟΣΜΟΣ,

σαν σχόλιο σε άρθρο μου στην εφημερίδα "Δημοκρατική", όπως άλλωστε και στο προσωπικό μου blog (www.diakidirena.blogspot.com) με τον τίτλο " Διαδίκτυο και blogs – Η δαιμονοποίηση του μη ελεγχόμενου χώρου".

Λυπάμαι πολύ που, όπως διαπιστώνω, ελάχιστοι τελικά κάνουν τον κόπο να διαβάσουν ένα ολόκληρο κείμενο, αρπάζονται από κάποιες λέξεις και σ' αυτές μένουν.

Ο συγκεκριμένος αναγνώστης δεν κατάλαβε ότι το κείμενο υποστήριζε τη λειτουργία των blogs, ακόμη και των ανώνυμων, ακόμη και των αμφιλεγόμενων όπως το troktiko. Αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός, θα διαπίστωνε ότι οι χαρακτηρισμοί περί άθλιου και βρωμερού διαδικτυακού μορφώματος δεν απηχούσαν σε καμία περίπτωση τη δική μου άποψη. Τις λέξεις τις έγραψα σε εισαγωγικά, ακριβώς για  να δείξω ότι είναι οι χαρακτηρισμοί που δόθηκαν από πολλούς στο troktiko, με αφορμή τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια και αυτοί οι χαρακτηρισμοί ήταν που με παρακίνησαν να ασχοληθώ με το θέμα και να διαφωνήσω μαζί τους, υποστηρίζοντας τη λειτουργία των blogs αλλά και γενικά του διαδικτύου, που δίνουν γροθιά στο σύστημα και  αλλάζουν τα δεδομένα στο πολιτικό κατεστημένο και στο κατεστημένο των ΜΜΕ. Το γιατί, το εξηγώ στο κείμενό μου, επιχειρώντας έστω και ακροθιγώς μια κοινωνικοπολιτική προσέγγιση στο θέμα.
Με ξαφνιάζει δυσάρεστα  το σχόλιο του «αναγνώστη», διότι  από πουθενά στο κείμενο δεν προκύπτουν οι ισχυρισμοί και τα συμπεράσματα του, αντιθέτως, διαστρεβλώνουν πλήρως το νόημά του.

Λυπάμαι για την ελαφρότητα και την επιπολαιότητα με την οποία διατυπώνονται σχόλια που στην ουσία είναι εκτός θέματος. Εκτός  κι αν αγνοούν ορισμένοι τη στοιχειώδη χρήση των σημείων στίξεως, ή έχουν αδυναμία κατανόησης αυτών που διαβάζουν.
Θα πρότεινα λοιπόν στον "αναγνώστη" να ξαναδιαβάσει προσεκτικά το κείμενό μου και να επανορθώσει....


Διαφωνώ με την κυρία Διακίδη

Με λύπη μου διάβασα την κα. Διακίδη να χαρακτηρίζει το blog "troktiko" ως άθλιο και βρωμερό διαδικτυακό μόρφωμα. Το μπλόγκ αυτό κοντεύει να αγγίξει τα 1,5 δις "χτυπήματα" σε επισκεψημότητα. Θα συμφωνήσω μαζί της στο σημείο ότι τα μπλόγκ γενικά χρησιμοποιούνται από κάποιους για ύβρεις και κατηγορίες που πολλές φορές είναι ψέματα. Και αυτό όμως αντιμετωπίζεται. Όχι όμως με  φίμωση και  φασιστική συμπεριφορά. Τα μπλόγκ έγιναν ο νέος τρόπος ελεύθερης έκφρασης ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. Στο κάτω κάτω Δημοκρατία έχουμε. Ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε; Αυτό πολλές φορές γίνεται "όπλο" σε επιτήδιους που το εκμεταλεύονται με τον χειρότερο τρόπο.

Τα ΜΜΕ πολλές φορές, είναι  πιο αναξιόπιστα στην πληροφόρηση των πολιτών και είναι  καθοδηγούμενα ανάλογα με τις σκέψεις αυτών που τα διαχειρίζονται. Ο νέος κόσμος το γνωρίζει αυτό. Γιατί να μην λαμβάνω τις πληροφορίες που θέλω, όποιες και αν είναι αυτές απο τα μπλόγκ, απο τα ΜΜΕ και να κρατήσω εγώ αυτά που θέλω; Η επώνυμη δημοσίευση είναι και η εγκυρότερη ή είναι αυτή που θα μου διαμορφώσει την γνώμη μου γύρω από πράγματα χωρίς να την αμφισβητώ; Πού είναι οι δημοσιογράφοι με τα ονόματα, σε όλα αυτά τα τερατώδες σκάνδαλα να μιλήσουν;
Κρυμμένοι πίσω από το ίδιο τους το δάκτυλο ίσως..Αποσιωπούν όλοι σε αυτό που συμβαίνει γιατί ξέρουν τις συνέπειες...

Νομίζετε ότι αυτοί που γράφουν και δημοσιεύουν απόψεις σε μπλόγκ είναι μόνο άξεστοι, αγράμματοι,ακραίοι, ή νέοι που νομίζετε ότι δεν ξέρουν τί τους
γίνεται; Θα εκπλαγείτε νομίζω. Εκτός και αν θεωρείτε το μπλόγκ troktiko  άθλιο όπου ακόμα και ο Μίκης Θεοδωράκης έχει εκφράσει απόψεις μέσω αυτού. Οι
δημοσιογράφοι θα έπρεπε να αγκαλιάσουν πιο πολύ τα μπλόγκ, ίσως να κάνουν και δικά τους, γιατί εκεί επώνυμα ή ανώνυμα υπάρχει η ελευθερία της έκφρασης χωρίς τον φόβο της απόλυσης και της τριβής με τα θέλω του ανωτέρου. Πολλοί συνάδελφοί σας έχουν αποδεχτεί τα μπλόγκ και καλό θα ήταν, αυτό που φοβόμαστε, καλύτερα να το εξερευνήσουμε και να μάθουμε για αυτό, πρίν το καταδικάσουμε.

Η επαφή με το διαδίκτυο, αφενός θέλει μεγάλη προσοχή και αφετέρου γνώση και συνεχές ψάξιμο για να γίνει καλύτερο. Διαβάστε και ασχοληθείτε λοιπόν λίγο
παραπάνω με τα μπλόγκ κα. Διακίδη και κάθε άλλος δημοσιογράφος. Μιλήστε και ελάτε σε επαφή με τους νέους ακόμα και μέσα από τα μπλόγκ. Δώστε μας βήμα να μιλήσουμε και μέσα από εσάς γιατί όχι;  Προσπαθήστε να μας καταλάβετε....Κάντε μία βόλτα γύρω απο την μπλογκόσφαιρα και αφουγκραστείτε την φωνή όλων αυτών που αναρτούν απόψεις σε μπλόγκ. Αποκλείεται να μην διαβάσετε κάτι που θα λέγατε "Έχει δίκιο.Μακάρι να μπορούσα να τα πω,γράψω και εγώ έτσι.."

Σας ευχαριστώ πολύ
Αναγνώστης

Το internet προάγει τη δημοκρατία και την ισότητα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΣΤΑ ΤΣΟΛΑΚΙΔΗ (Επίκουρου καθηγητή Πληροφορικής Παν. Αιγαίου) στη ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της ΡΟΔΟΥ


H δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια πριν από λίγες ημέρες, σε συνάρτηση με την επιβεβαίωση της μέχρι τότε «υποψίας» του ανθρώπου που εμπνεύστηκε και δημιούργησε το αμφιλεγόμενο blog “troktiko”, άνοιξε για μια ακόμη φορά τη συζήτηση για τη λειτουργία του διαδικτύου, τον παρεμβατικό – ανατρεπτικό ρόλο του σε ένα παγιωμένο σύστημα ΜΜΕ και πολιτικής, τη δεοντολογία, τις δυνατότητες, τους κινδύνους αλλά και την προσπάθεια ελέγχου του. Ορισμένοι δε ισχυρίστηκαν ότι ο πραγματικός στόχος της δολοφονίας Γκιόλια δεν ήταν ο δημοσιογράφος αλλά η ελεύθερη – για πολλούς ασύδοτη – έκφραση μέσω των blogs
Σε όλα αυτά ερωτήματα κλήθηκε να απαντήσει ο κ. Κώστας Τσολακίδης , επίκουρος Καθηγητής Πληροφορικής Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη συνέντευξη του τη «δ».
Υποστηρίζει και τεκμηριώνει ότι «το Internet προάγει την δημοκρατία και την ισότητα σε όλα τα επίπεδα, ως εργαλείο με το οποίο οι πολίτες μπορούν να λένε την γνώμη τους και να ψηφίζουν νόμιμα ή να κάνουν “επανάσταση”». Ως μια μορφή επικοινωνίας που δεν υπόκειται σε περιορισμούς, κατά καιρούς πολλοί προσπάθησαν να ελέγξουν.
Για την ραγδαία αύξηση των προσωπικών ιστολογίων (blogs) o κ. Τσολακίδης υποστηρίζει ότι οφείλεται στην κρίση αξιοπιστίας των παραδοσιακών ΜΜΕ. «Πολλοί πολίτες πιστεύουν ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά και τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους» αναφέρει. Για τη πολυσυζητημένη ανωνυμία, πιστεύει ότι δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο πιστεύει κανένας. «Αστοχίες και αδικίες ενδεχομένως θα υπάρχουν αλλά έτσι κι αλλιώς υπάρχουν και σε πολλές άλλες δραστηριότητες κοινωνικής έκφρασης μεταξύ των οποίων και τα ΜΜΕ. Δεοντολογία υπάρχει και εξελίσσεται. Δεν μπορεί όμως να επιβληθεί, όπως δεν μπορεί να επιβληθεί η ευγένεια, η ηθική, ή η καλοσύνη».
Εν κατακλείδι, ο κ. Τσολακίδης υπογραμμίζει ότι « τα θετικά στοιχεία του internet είναι τόσα πολλά και σημαντικά, που τελικά οποιασδήποτε παραβατική δραστηριότητα είναι αμελητέα σε σχέση με το τεράστιο κοινωνικό όφελος».

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Σιγά, η πατρίδα κοιμάται...



ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης όπως αυτή που διανύουμε, ζητούν και ελπίζουν σε μια επανάσταση. Επανάσταση απέναντι στο πολιτικό σύστημα της εποχής, που , αποδεδειγμένα πλέον, δεν μπορεί ούτε λύσεις να δώσει, ούτε να υποσχεθεί ένα καλύτερο μέλλον. Η απογοήτευση των πολιτών καταγράφεται σε υψηλότατα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και εκεί ως επί το πλείστον εξαντλείται.

Όσοι, ωστόσο, ονειρεύονται και ελπίζουν σε ανατροπές, είναι μάλλον αιθεροβάμονες. Για ένα πολύ απλό και προφανή λόγο. Για να υπάρξει ανατροπή, κάποιος πρέπει να την εμπνεύσει και να την προετοιμάσει. Να δημιουργήσει ένα όραμα και να καταφέρει να το κάνει όραμα όλων των απογοητευμένων. Να μετουσιώσει την οργή και την απογοήτευση σε κάτι νέο, με προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον. Είναι άλλωστε ιστορικά κατεγεγραμμένο ότι κάθε επανάστασης και κάθε ανατροπής προηγήθηκαν ανάλογες διεργασίες. Ενδεικτικά θα αναφέρω τον Διαφωτισμό που προηγήθηκε της Γαλλικής Επανάστασης, το Νεοελληνικό Διαφωτισμό, τη Φιλόμουσο και τη Φιλική Εταιρεία που στο εξωτερικό οργάνωσε την Επανάσταση του 1821, την προετοιμασία της ανατροπής της χούντας των συνταγματαρχών το 1974 από εξόριστους και αυτοεξόριστους Έλληνες διανοούμενους και καλλιτέχνες.


Χέρμπερτ Μαρκούζε: ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ


(απόσπασμα από συνέντευξη)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχετε πει ότι οι αντικομφορμιστές διανοούμενοι δεν εκτιμούν τις δημοκρατίες των μαζών και σας καταλογίσανε, όχι λίγες φορές μάλιστα, ότι θέλατε να ιδρύσετε μία πλατωνική δικτατορία των ελίτ. Διανοηθήκατε ποτέ κάτι τέτοιο;

ΜΑΡΚΟΥΖΕ: Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον χωρίο σε κάποιο έργο του Τζων Στιούαρτ Μιλλ, που σίγουρα δεν υπήρξε συνήγορος της δικτατορίας και λέει ότι σε μία πολιτισμένη κοινωνία είναι πρέπον να κατέχουν οι μορφωμένοι πολιτικά προνόμια, ώστε να μπορούν να καταπολεμούν τον υπερσυναισθηματισμό, την συμπεριφορά και τις ιδεοληψίες των αμόρφωτων μαζών. Εγώ βεβαίως δεν είπα ότι πρέπει να εγκατασταθεί μία πλατωνική δικτατορία, απλούστατα γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι τέτοιοι φιλόσοφοι. Δεν γνωρίζω πραγματικά ποιο είναι το χειρότερο, η δικτατορία των πολιτικών, των διευθυντών και των στρατηγών ή μια δικτατορία των διανοουμένων, ωστόσο θα προτιμούσα την δεύτερη όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα μιας γνήσια ελεύθερης δημοκρατίας και, δυστυχώς, προς το παρόν τουλάχιστον, η δυνατότητα αυτή όντως δεν υπάρχει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Λέτε λοιπόν ότι για την διαπαιδαγώγηση των μαζών χρειάζεται μία δικτατορία των διανοουμένων σε πρώτη φάση και κατόπιν, στο απώτερο μέλλον, όταν οι άνθρωποι θα έχουν ήδη αλλάξει, θα ισχύσει η δημοκρατική ελευθερία.

ΜΑΡΚΟΥΖΕ: Δεν θα είναι μία πραγματική δικτατορία. Απλώς οι διανοούμενοι θ’ αναλάβουν επιτέλους έναν πιο υπεύθυνο ρόλο. Κατά την γνώμη μου, η αποστροφή του εργατικού κινήματος προς τους διανοούμενους είναι μία από τις αιτίες της σημερινής αδράνειας του κινήματός τους.

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

Ευχές από την ηλεκτρονική εφημερίδα ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Καλορίζικο το νέο blog Rena's blog PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Νίκος Τζιγκουνάκης   
Παρασκευή, 23 Ιούλιος 2010 09:50

Μια πολύ καλή φίλη, μια καταξιωμένη δημοσιογράφος του επαρχιακού τύπου η Ρένα Διακίδη αποφάσισε να ιδρύσει το δικό της blog.
Η ''Επικοινωνία'' εύχεται ολόψυχα καλορίζικο και καλοτάξιδο στο μαγικό κόσμο του διαδικτύου το
http://www.epikoinonia-arg.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18521%3A-blog&catid=23%3A2010-06-28-15-23-54&Itemid=59

Η ίδια η πολιτική των διακύβευμα των δημοτικών εκλογών



ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ

Σε μια περίοδο γενικευμένης απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών, είναι μάλλον ουτοπία να προσδοκά κανείς ότι οι εκλογές του Νοεμβρίου για την ανάδειξη των νέων δημοτικών αρχών, θα γίνουν με όρους πολιτικούς. Συνηθίζουμε να λέμε ότι ο Έλληνας δεν ψηφίζει, καταψηφίζει. Κατά συνέπεια, θα καταψηφίσει και πάλι όλους όσους έκαναν τη ζωή του πιο δύσκολη στην καθημερινότητά της, όλους όσους ευθύνονται για το άδειασμα της τσέπης του. Ψήφος καταδίκης επί δικαίων και αδίκων. Στην ουσία των νέων προτάσεων ελάχιστα θα σταθεί. Αυτό θα το ξεπεράσει με τη συνήθη δικαιολογία: «Ας δούμε κι αυτούς τι θα κάνουν»…

Ελάχιστοι θα αντιληφθούν ότι το διακύβευμα των εκλογών δεν είναι ούτε το πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι τους, ούτε το πάρκο της γειτονιάς τους, ούτε το σιντριβάνι στην Πλατεία Χαρίτου, ούτε οι δημόσιες τουαλέτες στο Ενυδρείο. Ελάχιστοι θα αντιληφθούν ότι το διακύβευμα των εκλογών του Νοεμβρίου είναι η ίδια η πολιτική.

Ζούμε σε μια περίοδο που οι πολιτικοί σχεδόν ντρέπονται να πουν ότι είναι πολιτικοί . Κι εκείνοι που δεν είναι, αλλά φιλοδοξούν να ασκήσουν εξουσία, περιφέρουν σαν τίτλο τιμής το γεγονός ότι ουδεμία σχέση έχουν με την πολιτική!

Διαδίκτυο και blogs – Η δαιμονοποίηση του μη ελεγχόμενου χώρου

ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ - ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010

Σ’ αυτή τη χώρα που ζούμε, ό,τι δεν μπορεί να ελεγχθεί, δαιμονοποιείται. Το διαδίκτυο είναι ένα από αυτά. Αχανές, ανεξέλεγκτο, δίνει βήμα και στον τελευταίο πολίτη που μπορεί στοιχειωδώς να χρησιμοποιήσει τα πλήκτρα ενός Η/Υ. Και το κυριότερο; Γίνεται μέσο αυτοοργάνωσης και παρέμβασης πολιτών, πλήρως αποκομμένων μέχρι πρότινος από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Όπως συνηθίζει να λέει ο Κώστας Τσολακίδης , επίκουρος Καθηγητής Πληροφορικής Πανεπιστημίου Αιγαίου, υπερασπιζόμενος το διαδίκτυο «με ένα μαχαίρι κόβεις ψωμί, αλλά μπορείς να κάνεις και έγκλημα, εξαρτάται από το χρήστη αν είναι ένα χρήσιμο εργαλείο ή ένα φονικό όπλο». Εργαλείο ή όπλο, το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για κάτι ενοχλητικό για την καθεστηκυία τάξη. Όταν άρχισε να γίνεται και επικίνδυνο για το σύστημα, ξεκίνησε το κυνήγι μαγισσών (όχι, η μεθοδολογία και οι αντιλήψεις σήμερα δεν διαφέρουν πολύ από το Μεσαίωνα). Άρχισε η προσπάθεια ελέγχου και φίμωσης, με το άλλοθι της λειτουργίας των ανώνυμων bloggers που κατέκλυσαν το διαδίκτυο με blogs υβριστικού περιεχομένου, θίγοντας πρόσωπα και υπολήψεις. Κι αυτό πράγματι συμβαίνει, ωστόσο κανένας δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι φαινόμενα του είδους δεν προϋπήρχαν της ανακάλυψης του internet και των προσωπικών ιστολογίων.
Η συζήτηση άναψε και πάλι, με αφορμή τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, του ανθρώπου πίσω από το δημοφιλέστατο αλλά και αμφιλεγόμενο blog «troktiko». Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που υποβάθμισαν το γεγονός της δολοφονίας ενός μάχιμου δημοσιογράφου, ακριβώς επειδή πρόκειται για τον εμπνευστή αυτού του «άθλιου» και «βρωμερού» διαδικτυακού μορφώματος.
Ας βάλουμε όμως το θέμα στην πραγματική του διάσταση, χωρίς παρωπίδες. Η ύπαρξη των blogs στο διαδίκτυο, πολύ δε περισσότερο των ανώνυμων, είναι σταγόνες στον ωκεανό της ανωνυμίας πάνω στην οποία έχει δομηθεί ο κυβερνοχώρος. Αυτή είναι εν πολλοίς και η γοητεία του. Η ανωνυμία απελευθερώνει. Πόσο όμως επικίνδυνη μπορεί να γίνει;


Μεταφορά Δικαστηρίων στο παλιό Νοσοκομείο - Η εύκολη λύση δεν είναι πάντα και η ενδεδειγμένη


ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ

Δεν διεκδικώ δάφνες ούτε πολεοδόμου, ούτε χωροτάκτη, κάνω όμως κάποιες σκέψεις μετά από ορισμένες διαπιστώσεις. Εδώ και δεκαετίες, οπότε ξεκίνησε η ραγδαία ανάπτυξη της πόλεως Ρόδου, δεν υπήρξε κανένα πλάνο και κανένα σχέδιο για την εξέλιξη και την προοπτική της. Κάθε παρέμβαση, σε πλήρη αντίθεση με τις παρεμβάσεις των Ιταλών, ήταν αποσπασματική, ευκαιριακή, κακόγουστη, χωρίς φαντασία, με μοναδικό στόχο – υποτίθεται – τη λειτουργικότητα – χωρίς εκ του αποτελέσματος να έχει επιτευχθεί ούτε καν αυτός.

Τις σκέψεις αυτές ξανακάνω με αφορμή την ανακίνηση του θέματος της μεταφοράς των Δικαστηρίων από το κέντρο της πόλης στους χώρους του παλιού Νοσοκομείου. Άλλο ένα λάθος κατά την προσωπική μου άποψη, που θα το βρούμε πολύ σύντομα μπροστά μας. Πολύ φοβάμαι ότι η «λύση» αυτή δεν υπακούσει σε κανένα οραματικό σχεδιασμό μιας πόλης όπως η Ρόδος, που καθημερινά κακοποιείται και χάνει την φινέτσα, την ομορφιά και τη λειτουργικότητά της.

Τη μεταφορά των Δικαστηρίων την υπαγορεύουν η κακή κατάσταση και η ανεπάρκεια του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου, η ανάγκη αποσυμφόρησης του κέντρου της πόλης και η ανάγκη αξιοποίησης του παλιού νοσοκομείου, που καταρρέει εδώ και χρόνια αναξιοποίητο. Όμως, η εύκολη λύση δεν είναι πάντα και η ενδεδειγμένη λύση. Όπως έχει συμβεί σε κάθε σχεδιασμό που αφορά την πόλη της Ρόδου, έτσι και εδώ, απουσιάζει το βασικό ζητούμενο: Η αισθητική. Σε αυτήν, ουδεμία αναφορά γίνεται. Όπως επίσης, καμία αναφορά δεν γίνεται στις μελλοντικές επιπτώσεις αυτού του «εμπνευσμένου» σχεδίου. Θα πληρώσουμε αυτές τις επιπτώσεις, κατόπιν εορτής, ως είθισται σ’ αυτόν τον τόπο.


Ειρήνη Βογιατζή Χαραλάμπη: «Προσφυγιά σημαίνει τρομαγμένα μάτια»



Συνέντευξη της συγγραφέως της ποιητικής συλλογής «Στην ερημιά του άλλου», στη Ρένα Διακίδη - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗς ΡΟΔΟΥ





20 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων. «42 εκατομμύρια πρόσφυγες στον κόσμο ζητούν την προσοχή μας… Δεν είναι θέαμα. Είναι θέμα… θέμα ανθρωπιάς!» είναι ο τίτλος της νέας Εκστρατείας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Πατρίδα» είναι το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων.
Για ανθρώπους ξεριζωμένους, για διωγμούς και γενοκτονίες, για λαούς χωρίς πατρίδα, μιλά η συγγραφέας Ειρήνη Βογιατζή Χαραλάμπη στη συγκλονιστική ποιητική συλλογή της «Στην ερημιά του άλλου», που, τι σύμπτωση, κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες και έτυχε της προσοχής αλλά και της αναγνώρισης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, αφού είναι η πρώτη ολοκληρωμένη ποιητική συλλογή αφιερωμένη αποκλειστικά στης γης τους κατατρεγμένους.
«Φοβάμαι το χειρότερο που έρχεται» λέει η συγγραφέας, αναφερόμενη στις σημερινές δύσκολες μέρες.
Η συνέντευξη θα μπορούσε να έχει τίτλο «οι περιπέτειες ενός βιβλίου», αφού η έκδοσή του, επτά χρόνια αφότου ολοκληρώθηκε, ήταν μια πραγματική οδύσσεια. Συνάντησε παντού πόρτες κλειστές. Μέχρι πρόσφατα…
«Δεν είχα κανένα πρόβλημα να το εκδώσω εγώ, όμως ο σκοπός ήταν ιερός. Ήθελα να αναλάβει ένας φορέας ο όποιος θα διαχειριζόταν την επιθυμία μου, τα χρήματα από τις πωλήσεις να πήγαιναν στην Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους πρόσφυγες. Κανείς δεν με κατάλαβε. Πέρασαν επτά χρόνια…»


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ειρήνη, τι σημαίνει για σένα προσφυγιά;

Σημαίνει απώλεια της πατρίδας, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και φόβος . Μεγάλος φόβος για το αύριο, αβεβαιότητα και ανασφάλεια αλλά και θυμός.
Δεν μπορείς να ανεχτείς το τσαλάκωμα της ζωής σου, ερήμην, μέσα σε σκληρές φούχτες που δεν έχουν μάθει να χαϊδεύουν πληγές. Σημαίνει τρομαγμένα μάτια, τεράστια και πάντα ανοικτά γιατί η απελπισία αγκυλώνει τους μυς του προσώπου το οποίο χάνει την ανθρώπινή του υπόσταση. Σε πολλές γωνιές του κόσμου, εκεί που καιροφυλακτεί το μακελειό, γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα αμέτοχα στον πόνο που προκαλούν, δημιουργούν ανθρώπινα ποτάμια τα οποία κυλούν απεγνωσμένα προς κάθε κατεύθυνση για επιβίωση. Η χώρα μας έχει δοκιμαστεί επανειλημμένως απ’ αυτή την επώδυνη διαδικασία και γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει πατρίδα και τι επακολουθεί με την απώλεια της .