Τι είναι αυτό που ωθεί έναν δημοσιογράφο στην ενασχόληση με τα κοινά;
Πώς μπορεί το Παγκόσμιο Νησί του Ήλιου, η Ρόδος, να γίνει στην
πραγματικότητα η «ναυαρχίδα του ελληνικού τουρισμού», όπως την αποκαλούν
οι κάτοικοί της; Πώς μπορεί να «ανθίσει» ακόμα περισσότερο η περιφέρεια
του Νοτίου Αιγαίου; Η έμπειρη δημοσιογράφος Ρένα Παυλάκη - Διακίδη και
υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος με την ανεξάρτητη παράταξη «Μπροστά το
Νότιο Αιγαίο», του υποψηφίου περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου
Χατζημάρκου, δίνει τις απαντήσεις. Συνέντευξη στην Ειρήνη Νικολοπούλου.
************
Ειρήνη Νικολοπούλου: Τι είναι αυτό που οδηγεί την δημοσιογράφο στην πολιτική;
Ρένα Παυλάκη Διακίδη: Θα έλεγα ότι πρόκειται για τη φυσική εξέλιξη μιας πορείας 25 χρόνων στη δημοσιογραφία. Πρακτικά αυτό σημαίνει 25 χρόνια ενασχόλησης με τα προβλήματα του τόπου. Από ένα σημείο και μετά, δεν αρκείσαι σε καταγραφές και διαπιστώσεις. Τα βιώνεις, παθιάζεσαι! Πρόκειται για τον τόπο μου άλλωστε. Ίσως είναι και θέμα ταμπεραμέντου. Δεν μου αρκούν πια οι διαπιστώσεις για τα κακώς κείμενα. Θέλω να κάνω περισσότερα πράγματα. Η καθημερινή μάχη της πένας, του μικροφώνου, της τηλεοπτικής κάμερας, να μεταφερθεί σε ένα άλλο επίπεδο. Εκ των έσω. Με την ελπίδα και την προσδοκία ότι, εκεί, η μάχη θα είναι περισσότερο αποτελεσματική.
ΕΝ: Μιλάτε για έναν πολύ ξεχωριστό τόπο. Τη Ρόδο όπου ζείτε. Ένα τόπο συνώνυμο του ελληνικού τουρισμού, που τον ακολουθεί ο δικός του μύθος;
ΡΠ: Δεν έχω μάθει να ωραιοποιώ καταστάσεις. Η πραγματικότητα όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι ζώντας σε αυτόν το τόπο και φυσικά μέσα από την δουλειά μου, δεν είναι καθόλου ειδυλλιακή. Ο μύθος της τουριστικής Ρόδου φοβάμαι ότι δεν ζει πια. Το νησί βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε συνεχή φθίνουσα πορεία. Χάθηκε η λάμψη των δεκαετιών του '60 και του '70. Όταν πρωταγωνιστούσε στις χολιγουντιανές παραγωγές της εποχής εκείνης, όταν είχε συνδεθεί με τις ταινίες του Φίνου, όταν είχε γίνει το φυσικό σκηνικό των χρόνων της αθωότητά μας. Όταν το διεθνές jet set με την παρουσία του, ενίσχυε τη λάμψη και τροφοδοτούσε τον μύθο. Σήμερα τίποτε από όλα αυτά δεν υπάρχει. Απέραντη φυσική ομορφιά και μια ιστορία χιλιετηρίδων, καταδικασμένες στη μαζικότητα και τη μιζέρια. Σε μια εποχή που όλα ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας, η Ρόδος – αν και θα μπορούσε – δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση.
************
Ειρήνη Νικολοπούλου: Τι είναι αυτό που οδηγεί την δημοσιογράφο στην πολιτική;
Ρένα Παυλάκη Διακίδη: Θα έλεγα ότι πρόκειται για τη φυσική εξέλιξη μιας πορείας 25 χρόνων στη δημοσιογραφία. Πρακτικά αυτό σημαίνει 25 χρόνια ενασχόλησης με τα προβλήματα του τόπου. Από ένα σημείο και μετά, δεν αρκείσαι σε καταγραφές και διαπιστώσεις. Τα βιώνεις, παθιάζεσαι! Πρόκειται για τον τόπο μου άλλωστε. Ίσως είναι και θέμα ταμπεραμέντου. Δεν μου αρκούν πια οι διαπιστώσεις για τα κακώς κείμενα. Θέλω να κάνω περισσότερα πράγματα. Η καθημερινή μάχη της πένας, του μικροφώνου, της τηλεοπτικής κάμερας, να μεταφερθεί σε ένα άλλο επίπεδο. Εκ των έσω. Με την ελπίδα και την προσδοκία ότι, εκεί, η μάχη θα είναι περισσότερο αποτελεσματική.
ΕΝ: Μιλάτε για έναν πολύ ξεχωριστό τόπο. Τη Ρόδο όπου ζείτε. Ένα τόπο συνώνυμο του ελληνικού τουρισμού, που τον ακολουθεί ο δικός του μύθος;
ΡΠ: Δεν έχω μάθει να ωραιοποιώ καταστάσεις. Η πραγματικότητα όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι ζώντας σε αυτόν το τόπο και φυσικά μέσα από την δουλειά μου, δεν είναι καθόλου ειδυλλιακή. Ο μύθος της τουριστικής Ρόδου φοβάμαι ότι δεν ζει πια. Το νησί βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε συνεχή φθίνουσα πορεία. Χάθηκε η λάμψη των δεκαετιών του '60 και του '70. Όταν πρωταγωνιστούσε στις χολιγουντιανές παραγωγές της εποχής εκείνης, όταν είχε συνδεθεί με τις ταινίες του Φίνου, όταν είχε γίνει το φυσικό σκηνικό των χρόνων της αθωότητά μας. Όταν το διεθνές jet set με την παρουσία του, ενίσχυε τη λάμψη και τροφοδοτούσε τον μύθο. Σήμερα τίποτε από όλα αυτά δεν υπάρχει. Απέραντη φυσική ομορφιά και μια ιστορία χιλιετηρίδων, καταδικασμένες στη μαζικότητα και τη μιζέρια. Σε μια εποχή που όλα ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας, η Ρόδος – αν και θα μπορούσε – δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση.
