Η Κέιτ Γουίνσλετ δεν έχει δει ποτέ τον εαυτό της στην τηλεόραση

 Η Κέιτ Γουίνσλετ έχει καταλάβει ότι η τελειότητα δεν μας κάνει ευτυχισμένους. Θεωρεί ότι τα λάθη του παρελθόντος είναι διδακτικές εμπειρίες. Απαιτεί στα 45 της να παίζει ρόλους αυθεντικών γυναικών, όπως αυτές που συναντά στον δρόμο, και όχι καλογυαλισμένες κούκλες με αψεγάδιαστα σώματα. Πασχίζει ως εργαζόμενη μητέρα να είναι αρκετή. Και αυτό την κάνει ενοχική. Ξέρει ότι είναι ταλαντούχα, διάσημη, επιτυχημένη, αλλά δεν το κάνει μεγάλo θέμα. 

Απροσποίητα ανθρώπινη. Αυτό είναι το πιο ελκυστικό χαρακτηριστικό της Κέιτ Γουίνσλετ. Και μπορεί να τραβήξει τον εκάστοτε συνομιλητή της σαν μαγνήτης. «Καλώς ορίσατε στην πιο γαμάτα περίεργη συνέντευξη», λέει σε δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο στο Zoom, που ξεσπούν σε γέλια στα «παράθυρα» και σπάει ο πάγος, εξατμίζεται στο διαδικτυακό cloud η αμηχανία και ξεκινά η απολαυστική συνομιλία με την πρωταγωνίστρια της μίνι δραματικής αστυνομικής σειράς επτά επεισοδίων του ΗΒΟ «Mare of Easttown», που θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στις 18 Απριλίου στο Vodafone TV. 

ΒΙΒΛΙΟ - Πουτανέσκα και τιραμισού ή πώς περνάει ο χρόνος δημιουργικά στο μπορντέλο

 

(Η Αντζελα ντελ Μόρο, μία από τις cortigiane oneste (έντιμες πόρνες) της αναγεννησιακής Ιταλίας. Από τις καλλιεργημένες γυναίκες της εποχής της. Εδώ, όπως την απαθανάτισε ο Τιτσιάνο το 1534, ως «Αφροδίτη του Ουρμπίνο»)

Στην εικονογραφημένη «Ιστορία του αγοραίου έρωτα» (εκδ. Thames & Hudson, προσεχώς στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καπόν), η Κέιτ Λίστερ μας πληροφορεί πως τα πρώτα χρόνια της Αναγέννησης, σε πόλεις σαν τη Βενετία, απαγόρευαν διά νόμου σε άνδρες τη διαχείριση των μπορντέλων. Αντιθέτως, τοποθετούσαν μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες, γνωστές ως ματρόνες, να κάνουν τη δουλειά, να πληρώνουν τους φόρους της επιχείρησης στο κράτος κ.ο.κ. 

Ο κύριος Γκρι, λάτρης της ιταλικής κουζίνας (ποιος δεν είναι εξάλλου;), υπογραμμίζει ορισμένες λεπτομέρειες γαστριμαργικού περιεχομένου: το διάσημο ιταλικό γλυκό τιραμισού, διαβάζει στο ωραίο βιβλίο της Λίστερ, λέγεται ότι επινοήθηκε στα μπορντέλα για να ανεβάζει τα φθίνοντα επίπεδα ενέργειας. 

Μία εκθαμβωτική «Μαύρη Χήρα» - φωτο: David Slijper

Η Σκάρλετ Γιοχάνσον φωτογραφίζεται για το Entertainment Weekly και μιλά για τα 10 χρόνια της Black Widow: bit.ly/2UhlJsm

Μεγάλη έκθεση για το θρυλικό Studio 54 θα παρουσιαστεί στο Μουσείο του Μπρούκλιν

Την πρώτη έκθεση αφιερωμένη στο θρυλικό Studio 54, που σημάδεψε τη νυχτερινή ζωή και την καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης, ετοιμάζει το Μουσείο του Μπρούκλιν.  

Το Studio 54 λειτούργησε για 33 μήνες, από τον Απρίλιο του 1977 ως τον Φεβρουάριο του 1980, αποτελώντας σημείο αναφοράς για το διάστημα που έμεινε ανοιχτό. Με τίτλο «Studio 54: Night Magic», θα είναι η πρώτη έκθεση αποκλειστικά αφιερωμένη στην άνοδο και την πτώση του κλαμπ, και θα ανοίξει τις πύλες της στις 13 Μαρτίου 2020.   

Oscars 2020: Οι υποψήφιες ταινίες στην ποπ εκδοχή τους

Η οσκαρική περίοδος κοντεύει να φτάσει στο τέλος της και τα στοιχήματα για το ποιος θα πάρει το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας έχουν ανάψει για τα καλά. Αλλά πριν η Ακαδημία ανακοινώσει την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου (ξημερώματα Δευτέρας στην Ελλάδα) τους μεγάλους νικητές, το Shutterstock μας δίνει μια πιο ποπ εκδοχή των υποψήφιων ταινιών παρουσιάζοντας μερικές υπέροχες pop art αφίσες για κάθε μια από αυτές εμπνευσμένες από μερικούς από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες του χώρου, όπως τους Σαούλ Μπας, Ντέιβιντ Χόκνεϊ, Τιερί Γκέτα (aka Mr, Brainwash) και άλλους.
Διαβάστε ακόμα: Oscars 2020: Τα νούμερα λένε πάντα την αλήθεια
Σύμφωνα με το Shutterstock «κάθε μια από τις παρακάτω αφίσες περιέχει φωτογραφίες, textures και εικονογραφήσεις από την ποικίλη συλλογή του Shutterstock, η οποία μετράει πάνω από 300 εκατομμύρια φωτογραφίες, αντλώντας έμπνευση από παγκοσμίους φήμης ποπ καλλιτέχνες.»

---

---

Δείτε παρακάτω τις αφίσες για κάθε μια από τις υποψήφιες ταινίες.

«1917» του ΤζέιΣι Μορένο, εμπνευσμένο από τον Ντέιβιντ Κάρσον.

6+7 αξέχαστα φιλιά από τα χείλη της Τέχνης!

Τα 6 πιο διάσημα φιλιά της Τέχνης και 7 outsiders σε ένα αφιέρωμα [όλο πάθος] για την Παγκόσμια Ημέρα Φιλιού που καθιερώθηκε να είναι κάθε χρόνο στις ...6/7! Ας αρχίσουμε από ένα τρυφερό αλλά κι ερωτικό φιλί στο μάγουλο... Το χρυσό φιλί του Gustav Klimt.
Θεωρείται το πιο διάσημο έργο του Gustav Klimt, το πιο χαρακτηριστικό από την χρυσή του περίοδο κι από τα πιο γνωστά κι αγαπημένα έργα της Art Nouveau. Ένα πραγματικό αριστούργημα με επιρροές από τα Βυζαντινά Μωσαϊκά αλλά κι από την αφηρημένη τέχνη καθώς και από Βέλγους και Ολλανδούς  συμβολιστές... Ποια είναι η γυναίκα που δέχεται το φιλί; Άλλοι αναγνωρίζουν στο πρόσωπό της την Emilie Flöge [σύντροφο του Klimt] κι άλλοι την Adele Bloch-Bauer.
Το φιλί του Klimt έχει αναπαραχθεί σε χιλιάδες ρέπλικες κι έχει εφαρμοστεί σε εκατομμύρια σουβενίρ... Αμέτρητα φιλιά αλλά κανένα δεν είναι σαν το πρώτο φιλί...


Gustav Klimt: «The Kiss» [1908] – Belvedere Palace - Βιέννη

Oscars 2020: Αν οι αφίσες των υποψήφιων ταινιών έλεγαν την αλήθεια

 

Οπως κάθε χρόνο, οι αφίσες που προδίδουν την οσκαρική αξία των φετινών υποψήφιων ταινιών δεν λένε ποτέ ψέματα.

Παραδοσιακά, λίγο πριν τα Οσκαρ, κάποιος οφείλει να πει την αλήθεια. Οι αφίσες που ακολουθούν παίρνουν το ρίσκο και δίνουν το (αληθινό) στίγμα της οσκαρικής περιόδου που κορυφώνεται καθώς πλησιάζουμε στην Κυριακή 9 Φεβρουαρίου, όπου θα λάβει χώρα η 92η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ.

---

---

 

Oscars 2020: Οι οσκαρικές ταινίες σε μια μοναδική έκθεση ζωγραφικής στο Λονδίνο

Μια νέα έκθεση στο Λονδίνο γιορτάζει τις οσκαρικές ταινίες των 20 τελευταίων χρόνων με έργα καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο.

Σε λίγες ώρες (ξημερώματα Δευτέρας ώρα Ελλάδος) θα γνωρίζουμε τους μεγάλους νικητές της 92ης Απονομής των Βραβείων Οσκαρ. Αλλά πριν από αυτό, το περιοδικό Little White Lies αποφάσισε να τιμήσει όλες εκείνες τις ταινίες που κέρδισαν τα τελευταία 20 χρόνια το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας με έναν μοναδικό τρόπο. Ζήτησε από καταξιωμένους καλλιτέχνες από ολόκληρο τον κόσμο να δώσει ο καθένας τους την δική του ερμηνεία σε μια από αυτές τις ταινίες και να σχεδιάσουν από μια αφίσα με τον δικό τους ξεχωριστό στιλ.

Ολες οι αφίσες παρουσιάζονται σε μια έκθεση, η οποία θα διαρκέσει ως και τις 6 Μαρτίου, στην γκαλερί 71a στο Ανατολικό Λονδίνο. Για όλους όμως εμάς που δεν έχουμε την τύχη να τις απολαύσουμε από κοντά μπορούμε να δούμε κάθε μια από αυτές τις αφίσες παρακάτω. Ποια είναι η δική σας αγαπημένη;

---

---

«American Beauty» (2000) της Κίρστεν Ρόθμπαρτ

Vanity Fair | The Hollywood Issue: Oι πρωταγωνιστές της χρονιάς φωτογραφίζονται

Από το εξώφυλλο το καταλαβαίνει κανείς: το Vanity Fair έπεσε έξω φέτος. Συνήθως το Hollywood Issue της κάθε χρονιάς έχει τους οσκαρικούς υποψήφιους της χρονιάς στο επίκεντρό του. Για αυτό και κυκλοφορεί λίγο μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων. Φέτος, το Vanity Fair έπεσε έξω. Και αυτό ίσως να είναι μεγάλο κοπλιμέντο για την συντακτική ομάδα του περιοδικού. Εκείνοι, φρόντισαν να έχουν ένα ευρύτερο φάσμα πρωταγωνιστών που έστεψαν ως ερμηνείες της χρονιάς, από ό,τι η Ακαδημία.

Στο «πανοραμικό» εξώφυλλο του 2020 (για να το δείτε ολόκληρο το site κάνετε scroll συνεχώς προς τα δεξιά) και ο Εντι Μέρφι και η Awkwafina και η Τζένιφερ Χάντσον ακόμα για τη φωνάρα που (δυστυχώς) δάνεισε στο «Cats» και ο Τάικα Γουαϊτίτι (όπως και οι «Μικρές Κυρίες», και το «Jo Jo Rabbt» δεν σκηνοθετήθηκε... μόνο του), αλλά και πολλά νέα, φρέσκα πρόσωπα (πχ η Μπίνι Φέλντστιν του «Booksmart») ποζάρουν μαζί με τους βετεράνους σε αυτό το σινεμασκόπ ηλιοβασίλεμα.

Photography by Krista Schlueter and Michelle Groskopf

Αφιέρωμα στον Άλαν Ρίκμαν: Από τον Ρασπούτιν μέχρι τον Χάρι Πότερ

O σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης, Άλαν Ρίκμαν, γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1946. Τιμώντας τη μνήμη του, παρουσιάζουμε ένα μικρό αφιέρωμα με κεντρικό άξονα την τελευταία ταινία που σκηνοθέτησε. Πρόκειται για το έργο εποχής «Ένα Μικρό Χάος» (A Little Chaos - 2014), με πρωταγωνιστή τον ίδιο, την Κέιτ Ουίνσλετ και τον Ματίας Σένερτς. Ο καταξιωμένος Βρετανός καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή, στις 14 Ιανουαρίου του 2016.

Του Γιώργου Ρούσσου

Άλαν Ρίκμαν / Alan Rickman
(21 Φεβρουαρίου 1946 – 14 Ιανουαρίου 2016)

Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1946, στο Χάμερσμιθ του Λονδίνου. Το κοινό της Αμερικής, γνώρισε για πρώτη φορά τον αξιόλογο ηθοποιό και σκηνοθέτη, ως Βικόμτ ντε Βαλμόντ στην παράσταση του Μπρόντγουεϊ, «Επικίνδυνες  Σχέσεις» το 1985. Η πρώτη του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη πραγματοποιείται το 1988, ως ο κακός Hans Gruber στο χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ «Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει», με πρωταγωνιστή τον Μπρους Γουίλις.